Copyright 2000-2017
Built with Indexhibit

Garmisch 14/12/01

De eerste sneeuwtrip van het jaar wordt vroeg ondernomen dit seizoen. Normaal begint mijn seizoen pas na oud en nieuw ,maar de vriendelijke familie Westen heeft mij overgehaald om af te reizen naar het Franse Serre-Chevalier. Alleen van die naam droom ik al van besneeuwde weilanden omringd door treurwilgen met een de dikke laag sneeuw op de slappe takken die plots worden schoongeschud door een mysterieuze ruiter op een zwart paard dat naar het witte weiland door de sneeuw ploegt. Dus de 150 euro werd overgemaakt naar zo’n dubieuze jongerenreizen organisatie en niet echt vroeg maar ook niet al te laat in de ochtend vertrok ik met de vriendelijke familie Westen in een oude geleende Opel Kadet richting France. 24 uur later kwamen we aan in een gloednieuwe Toyota. De omgeving beantwoordde mijn verwachtingen behalve het kleine detail dat de bomen niet echt zwanger van de sneeuw waren en de weilanden groen in plaats van wit , ik zag wel een paard. En waar gaat men naartoe als al de sneeuw van Frankrijk ook niet in Zwitserland ligt ? Precies niet naar oostenrijk . Met nog wat dappere dames en heren reisden we naar de enige plek waar een eerlijk mens nog sneeuw kan vinden: Garmisch-Partenkirchen met zijn Zugspitzergletscher waar de sneeuw en de zon samen op vakantie gaan.

Na een voorspoedige reis door het land van , ja van wat eigenlijk ?mode? pasta? Espresso?Michelangelo?wie zal het zeggen. Voor mij, tot ik het beter zal onderzoeken is het samen met oostenrijk het land dat tussen de plek zonder en de plek met sneeuw ligt .We kwamen aan in het maagdelijk witte land der Duitsers. In Garmisch-Partenkirchen vonden we al snel onderdak bij een politiek vluchteling uit Armenië. Daar zaten we dan 1 surinaamse, 1half jemenitische, 1indonesische en twee blanke negers, en twee mensen van het andere geslacht. De dagen werden gevuld met het bedwingen van de elementen op de Duitse bergtoppen, de avonden met heerlijk eten en het spelen van gezelschapsspelen.Wat kan ik er van zeggen er lag genoeg sneeuw om aan sneeuwkettingen te denken en net niet genoeg om ze daadwerkelijk te gebruiken. Geen vervelende rijen bij de lift en geen drukte op de piste.Hard scheuren en patat friet eten in het bergrestaurant. . Het duitse land is best okee.

Zeven dagen later waren we in amsterdam met een stapel buitenlandse valuta waar je kinderen straks de origine niet meer van kunnen herleiden. Over twee weken vertrek ik naar Canada, alleen de gedachte eraan doet me al denken aan neerstortende vliegtuigen en kapingen .