Copyright 2000-2017
Built with Indexhibit

Grindelwald 01/03/01
We zijn nu in Grindelwald het Zwitserse dorpje aan de voet van de machtige Jungfrau. Eelco de Koning en Willemijn Tuin zijn vanuit Chamonix naar Grindelwald gekomen en Marco van den Akker is vanuit Nederland gearriveerd. Het is zondag en het lijkt wel of
heel Bern en Basel op de berg is. Toch gaat alles verassend snel met liften die in hogere versnelling staan dan in de rest van Europa. We komen er snel achter dat het hier echt snel moet gaan sneeuwen want je kan kiezen tussen slush en ijs. Maar dan vinden we
een perfect geshapede halfpipe. Jassen gaan uit truien uit we rijden de pipe en lopen weer omhoog tot de zon zo laag is dat alles in de schaduw ligt. We boarden naar het middelstation van First. Rubby vindt dat we door maar Rubby houdt vol Òah, joh daÕs
lacheÓ. 200 meter later wordt het inderdaad lachen. We staan boven zwitserse strontakker met hier en daar een stukje sneeuw. We boarden van het ene beetje sneeuw naar het anderen en op een gegeven moment rijden en rollen we meer door de bagger
dan door de sneeuw. Als het echt niet meer kan doen we onze boards uit en lopen we het laatste stuk naar de bushalte waar we onder de bagger instappen. Het eten wordt die avond naar binnen gepropt want vanavond om 8:30 draait de enige Engelsetalige film van de week.

Monday Monday
Het is Maandag in Grindelwald. Het is nog steeds er warm en er ligt zo goed als geen sneeuw. We doen een paar rondjes door de pipe en dan besluiten we maar om te gaan racen. We nemen de stoeltjes tot het hoogste punt van het First [spreek uit Fierst] en scheuren dan in een keer door tot het middelstation in Brot. Na een paar runs kunnen we dit doen in iets meer dan 5 minuten. Iedereen schrikt zich rot als daar vier halve zolen vol gas elkaar achterna zitten. De pistes zijn ijs, slush en/of buckels. Omdat niemand als laatste beneden wil komen wordt er flink wat risico genomen en vaak vind je jezelf met 80 km/u recht naar beneden op een buckelpiste met hier en daar een skiklasje. Remmen is er dan niet meer bij want daar ga je veel te hard voor. Dus dan moet je maar hopen dat het snel wat minder stijl wordt voordat je benen het begeven. Rubby en Eelco liggen afwisselend op kop met Danny en Marco er vlak achter. Om 17:00 worden we de lift niet meer in gelaten en moeten we weer terug het dal in.

Jungfraujoch
9:12 Het is druk op het treinstation van Grindelwald. Een hele massa skieërs met hier en daar een snowboarder zijn aan weerskanten van het spoor opgesteld. Gekleed in de meest verschrikkelijke kleurencombinaties staan zij half wakker maar vastberaden blikken de trein naar de berg op te wachten. Niet veel later zitten we in een ouderwetse treinwagon op weg naar het Kleine Scheidegg station. Boven aangekomen stappen we over in de trein die ons naar de Jungfrau zal brengen. Deze trein zit vol met Japanners en andere dagjesmensen die de extra 100 zwitserse franken hebben neer geteld. De meeste japanners zien er een beetje moe uit maar dit komt waarschijnlijk omdat dit slechts een gehaaste stop is in hun poging heel Europa te zien in tien dagen. Dat is waarschijnlijk ook waarom ze zoveel foto's maken. Dan kunnen ze thuis zien waar ze nu eigenlijk geweest zijn. Onderweg naar de Jungfrau maken we nog twee stops van vijf minuten waar de digitale camera's flink aan het werk worden gezet. Er wordt werkelijk met alles geposed wat ze tegenkomen. Favoriet is het standbeeld van Adolf de bedenker van deze tunnel, uitkijkpost, restaurant en touristtrap. Het is wel indrukwekkend om te bedenken dat er al in 1870 aan de bouw van deze tunnel is begonnen. Met simpele drilboren hakte men zich een weg door het graniet van deze Zwitserse Alp.

Boven hebben we nog meer lol met Japanners in de ijsgangen die in de gletscher zijn uitgehakt. We dolen nog wat door de overige tunnels van het complex voor we het uitkijk puntvinden die over de imposante gletscher uitkijkt. We missen de trein van 12:00 en moeten een uur op de volgende wachten. Ondertussen breiden we onze Japanse woordenschat met reuzestappen uit. Barak spreek al aardig wat woordjes Japans omdat hij er eens een half jaar heeft gezeten. De Japanners zijn vooral onder de indruk van zijn camera. "Good camera, heavy, ohhh expensive?" Terug op de Kleine Scheidegg ontmoeten we Eelco en Willemijn weer en we doen wedstrijdje wie het eerste 2000 meter lager op de parkeerplaats is. Er ligt meer ijs dan sneeuw op de piste en een paar klapschaatsen zou hier niets misstaan. We komen uiteindelijk uit in het dal bij een rivier die ons scheid van de parkeerplaats. inplaats van de brug erover te nemen besluiten we zelf een brug te bouwen van een oude boomstam. Bijna helemaal droog komen we aan de overkant en zo was het weer een mooi avontuur

Geneve
Vandaag brengen we Barak naar het vliegveld van Geneve. Barak heeft even wat dingen die die in Nederland moet regelen en hij zal na het weekend weer terug komen. Onderweg stoppen we nog even in Rolle bij de snowboardfabriek van Nidecker en Donuts aan het meer van Geneve. Rubby heeft geluk, de nieuwe Nidecker 2002-
modellen zijn net klaar en hij kan er twee meenemen. De Donutsboards zullen pas over twee weken klaar zijn. We zetten Barak af in Geneve en in drie uur later zijn we weer in Gridelwald. Marco van den Akker is weer terug naar huis want hij moet overmorgen
weer aan het werk in de Beneluxtunnel.

Nog geen sneeuw
Het wil maar niet sneeuwen. We gooien er nog een kleine jumpsessie uit. Rubby heeft een hitje gebouwd voor een gedeelte van de piste waar helemaal geen sneeuw ligt. Zijn plan is om over het gras en de stront te vliegen en dan op een smal strookje overgebleven
sneeuw te landen. De eerste keer gaat dit uitstekend als ie de tweede keer met meer speed een backside 360 eruit gooit mist hij de landing op 5 meter en landt hij vol in modder en stenen. Toen hij tot stilstand kwam lag hij naast een lap afgescheurd vlees
maar we konden niet verzinnen door wie en van welk beest dit afgerukt was.

Francis
Nog half in slaap arriveren we voor de parkeerplaats-slagbomen van de Steckelbergbahn. Shit we moeten straks betalen om van die parkeerplaats af te komen maar niemand heeft geld bij zich. We rijden toch mar de parkeerplaats op dat lossen we later wel op. Het heeft eindelijk een beetje gesneeuwd. Het sneeuwt trouwens nog
steeds. Het weer op de top is zelfs zo slecht dat de liften hierheen dicht zijn. Jammer nu kunnen we niet naar het roterende resaurant waar de James Bond film ‘her majesty’s secret service’ is opgenomen. Als we in het bergdorpje Muren uit de gondel stappen
staat Francis al op ons te wachten. Francis gaat ons hier de dingen laten zien. Francis is een officiele berggeit van 42 die al op het snowboard staat vanaf de begindagen. Vroeger gaf Frnacis ook lawinecursussen en dat is te merken ook. Overal waar we graag af
willen heerst volgens Francis extreem lawinegevaar. Nu heeft hij wel een beetje gelijk want het is aan het sneeuwen en het waait erg hard dus nu is het lawinegevaar op z’n grootst. We trekken wat poederbochten en we zien zelfs een hele kudde berggeiten.
Ondertussen blijft Francis maar zeggen dat we hier twee jaar geleden hadden moeten zijn. Ja dat zeggen ze in elk gebied waar we opdagen.

Houten Fietsen
Na onze dag met Francis stappen we om 19:20 oop de Trein die langs de voet van Eiger rijd en ons halverwege de Kleine Scheidegg afzet. We zijn gewapend met traditionele houten fietsen. Inplaats van wielen zitten er een soort sleeijzers onder. De fietsen gaan
zo hard naar beneden dat het bijna niet te controleren is zonder af en toe bij te remmen met je voet. Rubby vliegt bij de eerste bocht eruit en land ergens ver uit het zicht. Als ik even later in een donkere onzichtbare kuil rijd wordt ik ook over het stuur geslingerd.